De Bonte Tafel

Mannen & BBQ

2012-01-25T02:43:00.000-08:00

Het is niet voor het eerst dat er over wordt geschreven. Via twitter viel mijn oog op de "Robuuste buitenfuif van de Elle Eten mannen". Fikkie stoken, wandelen, bbq-en en stevige kost in de vorm van braadstukken en worsten.
Grote stukken mooi en eerlijk vlees die uit de oven rollen of van de bbq afkomen. Mannen, vlees en vuur. Het is een oergevoel dat er niet makkelijk uitgaat. Maar dat hoeft ook helemaal niet, want er zijn heel wat dames die wel van stoere mannen houden. Op de paddenstoelen-hunt van Casa Foresta, waar ik afgelopen najaar met veel plezier aan heb deel genomen, was er een dame niet weg te slaan van Edwin. Zij zag het wel zitten, deze bosman die ook nog lekker kan koken. Het was zeer vermakelijk voor iedereen, ook voor Edwin, die dit soort aandacht waarschijnlijk wel gewend is.

Bij mijn SlowFood WestFriesland clubje ben ik de enige dame in het dagelijks bestuur en hier houden de mannen ook van flinke braadstukken. Afgelopen maandag, het was nog wel 'meatless monday', had een ander bestuurslid een groot varkensrib van Helder Varken in de oven gebraden (zie foto). Een andere man, tevens kok, sneed het apparaat aan en ik mocht het verdelen. Zo zien de mannen het, ik vind het wel grappig, en ik mocht ze proberen te imponeren met een dessert. "Wil jij het dessert doen?"
In de kookwereld willen de mannen graag imponeren. Ik pas mij aan, in welke kook situatie dan ook, toch waag ik mij af en toe aan groot geschut, zoals met Kerst; een gevogelte van rond de 15 kg.
Het dessert voor de SlowFood mannen werd sinaasappel plaatkoek met sinaasappel panna cotta van clotted cream en geroosterde gekruide zoete walnoten, een stoer winter dessert dat in de smaak viel.
Als je van eten, koken, natuur, sfeer en stoere mannen houd, en van een goede bbq, zou ik zeggen: go for it!
Ik moet zelf die dag een high tea catering verzorgen.
www.elleeten.nl

Vintage

2012-01-24T06:22:00.000-08:00

Vintage is een verzamel naam voor alles wat oud is? Niet geheel waar, vintage is veel meer. Vintage brengt een gevoel van verlangen naar vervlogen tijden, een gevoel van nostalgie dat je terug kan vinden in oude spullen, zoals een prachtig theeservies uit de jaren '30, een oldtimer uit de jaren '60, een jurkje uit de jaren '50, en zo kan ik nog wel doorgaan. Het is nooit tweedehands muk of rommel, maar het zijn hoogwaardige kwaliteits producten gemaakt in een tijdperk zonder computer. Ook vintage food is in opkomst. Iedereen verstaat hier misschien iets anders over, daarom een korte uitleg over hoe ik vintage food zie. Vintage food is eigenlijk een beetje heimwee eten, het kan dus eten zijn dat voor iedereen een ander maar wel vaak nostalgisch gevoel geeft. Het zijn ook klassieke gerechten, klassiek en ambachtelijk bereid. Op de hotelschool leerde ik lang geleden bijvoorbeeld het flamberen van gerechten en het fileren van vis aan tafel. Waar zie je nog zoiets? Misschien in een enkel ouderwets restaurantje in Frankrijk waar je blij bent dat je het hebt gevonden en eigenlijk niet wilt delen omdat je bang bent dat als het daar te druk wordt, men ook over gaat op de magnetron. SlowFood promoot ambachtelijke en eerlijke voeding en vintage food is daardoor gedeeltelijk ook slowfood.

Maar vintage food kan ook een blik perziken zijn of fel gekleurde gelatine pudding. Minder slowfood dus, maar het is ook een beetje wat je er verder mee doet. Een enkele keer een blik open rukken lijkt niet zo'n ramp. Toch stuitte Delia Smith op veel kritiek toen ze begon te beweren dat een potje en een blik niet zo erg waren. Uit haar mond was het blasfemie, en enigszins rampzalig voor haar imago. Maar wat dacht je van een prachtige met eetbare rozen gemaakte rode gelatine pudding, lijkt prachtig vintage handwerk. Nu gebruiken we dan wel gelatine zonder kunstmatige kleurstoffen. Dat noemen we dan retro, ideeën van vroeger ombuigen naar de goede kanten van onze tijd, hippe en gezondere aanpassingen dus. Ooit at men veel vaker potjes en blikjes, maar ook nog steeds veel vers. Hamburgerketens, E- nummers, wereld pakjes vol zout waren er niet en obesitas kwam niet vaak voor. Het klink sprookjesachtig. Vroeger was niet alles beter, maar heel veel dingen ook wel, en ik zal wel een oude muts zijn dat ik soms terug verlang naar gewoon, lekker en simpel, maar wel mooi...vintage dus.

Wild van Wild

2011-11-13T04:41:00.000-08:00

De workshop Wild Werk Plaats of GanzenBord werd georganiseerd door o.a. SlowFood West Friesland op een grote boerderij in Wogmeer.

De jagers hadden zeven ganzen voor ons klaarliggen. Grote vogels hingen met hun koppies over de rand van de tafel. Mooie beesten. Vier van de ganzen werden gevild en drie geplukt. Ik wilde alles zien en ook doen. Eerst maar eens kijken hoe de gans werd opgehangen en hoe door de eerste incisie in de hals een begin werd gemaakt om de gans het veren jasje uit te trekken. Dat leek mij matig eng of lastig. Het bleek inderdaad mee te vallen. Ook het plukken was meer een saai klusje dan een moeilijk klusje. Maar ze moesten ook nog leeggehaald worden. Niet zo'n fris werk, maar ik wilde het absoluut doen. Ik voelde mij eerlijk gezegd net een chirurg. Het moest nou eenmaal gedaan worden en ik vond het vooral interessant. Ik wist bijvoorbeeld niet hoe je een maag moest snijden en dat er zoveel vlees aanzat. Het ruikt wel even, maar ook niet vreselijk. Geef maar een vogel en ik durf het aan. Toch wel stoer. Ik ben van plan nu ook ander wild aan te pakken. Met wild heb ik geen enkele moeite. Het is eerlijk en gezond vlees dat op de enige echte normale manier is gedood. Wat een verschil met die truck die ik afgelopen week passeerde; bange runderen die met grote ogen en likkende tongen door de tralies van de vrachtwagen op weg waren naar het slachthuis. Ja, ik ben sentimenteel en ook nog hypocriet. Ik moest echt even slikken maar at een aantal uren later een broodje rosbief.

Misschien de volgende keer toch liever een broodje wilde herten rosbief.

Met de ganzen hebben we heerlijke gerechten gemaakt; pate, rillettes, gestoofde gans, gebraden en gevulde gans, gerookte ganzenborst. Ik heb zojuist de plaatselijke dealers, de jagers uit mijn eigen dorp, gemaild met de vraag wanneer ze wat voor mij hebben.

Ik ben helemaal wild van wild.

Recepten kan je downloaden via www.clm.nl , Ganzenbord; een uitgave van de provincie NH

continurooster

2011-09-20T02:12:00.000-07:00

Met verbazing lees ik het volgende in de krant van dinsdag 20 september 2011:

“Het continurooster betekent dat kinderen onder de middag een kortere pauze van 45 minuten hebben, waarvan zij een kwartier gebruiken om met hun leerkracht te eten. Het overige half uur mogen zij binnen of buiten spelen.”

De kinderen op de meeste basisscholen in de dorpen hebben om dit moment nog een middag pauze van anderhalf uur. Een lange rust, aanvankelijk bedoeld om tussen de middag naar huis te gaan en warm te eten, wat voor families met agrarische bedrijven goed uitkwam. Nu meer ouders buiten het dorp werken, blijven er meer kinderen over, ze gaan naar opa en oma of met vriendjes mee. In die pauze buiten school kunnen ze tot rust komen en opladen. Door het continurooster zou het kind volgens het gepubliceerde stuk zich niet hoeven opkrikken voor de middag en concentratie kunnen vasthouden. Juist de onderbreking geeft het kind een adem pauze. Maar waar ik het meest van geschrokken ben is dat het kind maar een kwartier krijgt om een boterham naar binnen te proppen. Tegenwoordig wordt op school veel meer aandacht besteed aan sociale vaardigheden en dat is goed, ook leren kinderen meer over voeding. Daarom kan ik deze maatregel niet rijmen met de trend van deze tijd. Als het continurooster wordt ingevoerd, op welke school dan ook, dorp of stad, waarom niet naar Scandinavisch voorbeeld. De kinderen eten gezamenlijk aan tafel goede gezonde, veelal warme maaltijden, dus geen kleffe boterhammen met een enkel plakje kaas of chocopasta. Ze leren tegelijk over voeding, waar producten vandaan komen, wat gezond en minder gezond is, ze leren tafelmanieren, ze leren converseren en het gezellig met elkaar hebben, en er wordt tijd voor uit getrokken. Daarna mogen kinderen lekker buiten rennen, hutten maken en eventueel vies worden. Meer en meer kinderen in steden, maar ook in dorpen, weten vaak zeer weinig over gezonde voeding laat staan dat ze ‘s avonds een goede en gezonde maaltijd krijgen, het zou goed zijn als ze het dan in ieder geval wel op school krijgen. Kinderen mogen nu tijdens de pauze een half uur op het betegelde schoolplein aanwezig zijn mits ze zich aan allerlei regels houden, en gym krijgen ze meestal binnen.Ja, ook in dorpen, waar spannende buitenactiviteiten veel makkelijker kunnen worden gerealiseerd.

Het continurooster zoals nu wordt voorgesteld door Stichting Openbaar Onderwijs Present gaat iedereen geld kosten en lijkt men vooral te doen om de leerkrachten te verlichten, het bestuur meent dan ook dat dit ten goede is voor de kwaliteit van het onderwijs. Als je het beste wil voor kinderen kies je niet voor dit continurooster, maar voor een continurooster met kwaliteit waar iedereen plezier van heeft en dat een werkelijke verbetering is voor nu en de toekomst van ons allemaal.

Désirée Vegter (De Bonte Tafel) SlowFood WestFriesland

Het bovenstaande stuk heb ik als ingezonden brief gemaild naar het NHD WF. Ik begrijp dat het continurooster ook voor vele ouders een verlichting geeft, maar moeten we daarnaast ook niet om onze, en alle kinderen denken. Mijn kinderen zitten inmiddels op de middelbare school, waar het helaas nog erger is gesteld . Maar jonge kinderen op de basisschool, het woord zegt het al, hebben een goede basis nodig, op alle gebieden.

Geplaatst in het NHD, september 2011

torta di funghi

2011-03-29T02:02:00.000-07:00

Een paddenstoelen taart past misschien beter in de herfst, volgens sommigen, ik zeg ; een paddenstoelen taart is altijd lekker, dus waarom niet in de lente!

Maak het deeg: 400 g bloem, 200 g boter, snuf zout, 2- 4 eetl koud water

Zeef de bloem, maak een kuiltje, leg de boter daar in blokjes in en laat even staan (30 min.) zodat de boter zacht kan worden. Begin te kneden. Maak een kuiltje in het deeg doe daar de snuf zout en 2 eetl. water in, meng dat met een vork er door heen. Nu weer met je handen kneden en eventueel heeeel klein beetje koud water toevoegen zodat het deeg stevig soepel wordt. Wikkel het deeg in een vochtige schone doek en laat onder in de koelkast een uurtje rusten.

Ja, dit is geen snelle taart, maar een letterlijke en figuurlijke slowfood taart.

Je kan voor de vulling verse paddenstoelen of gedroogde paddenstoelen zoals porcini gebruiken.

Week de porcini in een beetje lauw water (half uur), gooi het vocht niet weg! Schep de porcini in een zeef/vergiet en knijp zachtjes uit. Snijd een sjalotje fijn en fruit dat in de olijfolie, voeg de paddenstoelen toe (ongeveer 200 gram), roerbak zachtjes en kort. Voeg nu 1 eetlepel tomatenpuree toe, 1/2 blokje funghi bouillon, beetje verse peper (geen zout), 1 eetlepel tuinkers, (voor het lente gevoel, haha; en smaak uiteraard). Het mengsel mag een beetje vochtig blijven, dus voeg als het te droog wordt wat porcini water, dat je hebt bewaard, toe. Deze bereiding duurt niet langer dan 5 minuten.

Zet de oven aan op 200 C.

Beboter een quiche vorm, doe het deeg in de vorm en' blindbak' het deeg 20 minuten in een hete oven.

Haal de vorm uit de oven, verwijder de blindbakvulling, laat even afkoelen en verdeel het paddenstoel mengsel over de bodem.

Kluts 2 eieren, beetje peper en weinig zout. Giet dat over de paddenstoelen en rasp er een beetje (goede) Parmenzaanse kaas over.

Bak nu nog 30 -40 minuten in de hete oven.

Eet warm of koud.

Het originele Italiaanse recept is met runderfond, maar zo blijft het voor veggies ook ok.

Lekker met een zelfgeplukte wilde salade.

Foto lukt nu niet, want we hebben de taart al op.

Het speenvarken

2011-02-03T02:52:00.000-08:00

Jarenlang ben ik gefascineert geweest door een speenvarken aan het spit. Dat komt door mijn jeugd en door mijn ouders die mij niet mee uit eten namen in Burgos (Spanje) alwaar zij die avond speenvarken aten en ons kinderen met een yoghurtje en een broodje ham in het hotel afscheepte. Ja, hoe verzin je het? Ach het waren de jaren 70, zullen we maar zeggen.

Ik moest en zou een keer speenvarken eten .

Pas jaren en jaren later leek het moment te zijn aangebroken. Een goede vriend en restaurateur had een heel voorgebraden speenvarken meegenomen naar het grote landhuis in de Ardennen waar wij ieder jaar met ongeveer acht gezinnen samenkomen.

Allereerst keken we gespannen toe toen het speenvarken uit de plastic vuilniszak werd gehaald. Deze zak leek veel op een bodybag die je wel eens op films ziet. Daar begon het al mee.

"Ieee", riepen alle kinderen, en "ooo, zielig".

"Ruikt ie niet wat" , vroeg ik. " Nou, ja een beetje" antwoordde onze vriend.

Het vuur werd desondanks aan gestoken en het speenvarken aan het spit geregen.

Allemaal van die rituelen die toch wel wat hebben met zo'n grote groep. En ik begon mij te verheugen op een sappig stukje speenvarken. "Ik eet het niet" gilde sommigen kinderen en moeders.

Het speenvarken draaide rustig rond, iedereen draaide om de beurt, maar al na een korte tijd, kwamen kwade dampen uit het beestje. Met andere woorden het begon flink te stinken.

Nadat onze vriend had verteld wat er inmiddels met het speenvarken was gebeurd; 'hij' had eerst bij hun in bad gelegen, misschien om te ontdooien, ik weet het werkelijk niet meer. Daarna in plastic waarschijnlijk te warm geworden in de auto tijdens de reis naar de Ardennen.

We besloten de rotisserie stop te zetten. Het speenvarken werd van het spit gehaald, maar wat nu te doen?

Het varkentje ging weer terug in de bodybag, inmiddels waren de volwassenen aardig aangeschoten van al die consternatie. Dus dat varkentje moest maar op een ander moment worden gewassen. Midden in de nacht zijn twee mannen als moordenaars het lijk gaan verstoppen, ergens in de donkere bossen van de Ardennen is een graf van een klein varkentje. In een kuil onder de bladeren vond het speenvarken uiteindelijk rust.

Nog steeds ben ik geen fulltime vegetariër maar jonge dieren vind ik moeilijk te verteren en eet ik liever niet. Ik heb zelfs een kinderboek geschreven over twee biggen en raak bijna altijd sentimenteel van een pratende big zoals Babe. Nooit meer speenvarkens voor mij dus, na deze toestand ben ik genezen.

Het kan zijn dat ik al eerder over het speenvarken heb geschreven, maar na de foto's van gisteren op twitter kwam alles weer boven.

Geen fascinatie meer, maar een klein trauma.

Indiaas koken

2011-01-26T01:12:00.000-08:00

"Kan je helpen op school om met groep 8 Indiaas te koken", was de vraag van de juf van mijn dochter. Het was in het begin van de week, ik had het nog niet te druk, ben gek op de Indiase keuken en het is altijd leuk om wat met kinderen te koken en te kijken hoe hun smaak ontwikkeling te prikkelen is. Ik zei dus 'Ja'. Het ging om drie middagen koken, iedere middag een groepje van acht kinderen. De eerste paar recepten stonden snel op papier. We begonnen met een salade van aardappel en kokos. Ik had besloten om alles vegetarisch te houden, juist om kinderen te laten zien dat het ook lekker is zonder vlees. Er werd ook een gebakken kool gerecht gemaakt, pilaf en raita. De kruiden zoals mosterdzaad en komijnzaad, zijn toch vrij bepalend, vooral voor kinderen van het platteland die vooral nog erg traditioneel Hollands eten. De kinderen hier op school hebben een lunch pauze van anderhalf uur, waarbij de meeste naar huis gaan en sommigen nog steeds warm eten. Het was verrassend om te zien en te horen, dat bijna alle kinderen het lekker vonden en dat het zelfs wat kruidiger en pittiger mocht.

Met de tweede kooksessie maakte we aardappelkoekjes met rode peper, kokosrijst, ananas chutney; kruidig en zoet, en aubergine puree. Dit vonden de kinderen ook heerlijk, en wat specialer dan de eerste keer.

Ik leerde de Indiase keuken kennen toen ik twintig was en in Engeland woonde, en ik was gelijk verkocht. Sowieso houd ik erg van de Aziatische keuken, ook de Thaise keuken die zo verrassend, fris en pittig is, is favoriet. Het is altijd leuk om te zien dat kinderen heus wel open staan voor nieuwe invloeden, het zijn meestal ouders die vaker vast zitten in oude patronen. Door kooklessen met kinderen zien kinderen dat koken anders kan en smaken zo veelzijdig zijn. Multiculturele en vegetarische kooklessen met gezonde en eventueel zelf geoogste ingrediënten zou verplicht moeten worden op iedere school. Waarom niet iedere basisschool een eigen moestuintje, er zijn gelukkig al wel scholen die dit hebben en waar ze vaker koken. Ik hoop dat die trend doorzet. Een van de redenen dat ik lid ben van SlowFood.

Volgende keer als school mij vraagt zeg ik weer "Ja', dan misschien Thais met verse groente van het 'platteland'.

Nu dit heerlijke aubergine puree recept: 'begun pora' uit Oost India

1 aubergine

3 eetl. olie

1 uitje, heel fijngesneden

1 theel. verse geraspte of fijngesneden gemberwortel

1 groene (anders 1/2 rode) peper, fijngesneden

1/2 theel. geroosterd en fijngewreven (in vijzel) komijnzaad

1/2 theel. zout, of naar smaak

1 eet.l limoensap

1 eetl. fijngesneden korianderblaadjes

Verwarm de oven op 200C. Bestrijk de aubergine met olie en lieg 15-20 minuten in oven tot de schil geblakerd is en je het vel er af kan trekken. Laat afkoelen, trek vel er af, hak vruchtvlees fijn. Prak er met een vork nog wat olie door. Voeg dan uitje, gember, peper, komijn en zout toe. roer goed door en dan als laatste het limoen sap en de koriander er door roeren. Kan koud of warm worden gegeten met b.v naanbrood en een kikkererwt salade.

Het winnende preirecept

2010-10-18T04:31:00.000-07:00

Prei taart
nodig: laag bakblik, bakpapier, steunvulling zoals b.v gedroogde bonen, pakje bladerdeeg, 20 kleine en dunne preitjes (anders stoneleeks), 2 - 3 pakjes roomkaas, 2- 3 eetlepels verse geraspte mierikswortel of uit een tube; de biologische mierikswortel, 4 eetlepels ongezouten zeer goede kwaliteit pistache noten.
Zet de oven aan op 200 C. Laat het bladerdeeg ontdooien. Vet een laag groot bakblik in en druk de plakjes bladerdeeg goed aan elkaar, prik er enkele gaatjes in. Leg een vel bakpapier op het bladerdeeg en vul dit op met een steunvulling van b.v. gedroogde bonen. Zet het bakblik 20 minuten in de oven. Meng ondertussen de roomkaas met de geraspte mierikswortel. Maak de hele preien schoon. Snijd de preitjes op gelijke hoogte af, laat er 4 a 5 cm groen aanzitten.
Na 20 minuten haal je het bakblik met de bonen uit de oven en verwijder je het bakpapier, zet het blik met de bladerdeeg bodem terug in de oven, 5 a 10 minuten totdat de bodem goudgeel en knapperig gebakken is.
Laat de bodem afkoelen. Als deze afgekoeld is, besmeer je deze royaal met roomkaas met mierikswortel. Zet water op voor de prei, als het water kookt doe je de preitjes in de pan en kook je ze ongeveer 4 minuten. Ze moeten gaar worden, maar met een 'bite'. Spoel de preitjes daarna kort af onder koud water. Droog de lauwe preitjes goed af en leg ze met wat ruimte er tussen, keurig en gelijk naast elkaar. Maal er eventueel nog wat verse zwarte peper boven en bestrooi met pistache noten.
Deze taart is een geweldige basis voor veel meer heerlijk beleg, maar met prei steel je echt de show. Als ik deze taart weer maak, zal ik de foto er bij zetten.
Met dank aan de twitter jury van het prei recept op de landelijke prei dag 2010.

Green tomatoes

2010-09-23T01:53:00.000-07:00

Gek op tomaten ben ik, en dan van die zoete sappige die rood zijn geworden onder de, liefst Mediterrane, zon. Maar ja, het is hier geen Zuid Frankrijk en daar had ik aan moeten denken toen ik dure zaadjes bestelde van bijzondere tomaten rassen. Eerst was daar dan die koude lange winter, de tomaten plantjes van de buurvrouw in de eerste voorjaarszon hielden geen stand. Midden mei heb ik mijn kostbare tomaten zaadjes aan de aarde toevertrouwd. Tere kiemen kwamen tevoorschijn en werden lomp omgespit door onze jonge hond die over het hekje was gesprongen. Nu lag alles door elkaar, maar ik wist nog veel plantjes te redden en verplantte ze maar willekeurig hier en daar in de hoop dat het nog wat zou worden. Langzamer zeker werden de planten groter en zag ik zelfs tomaten. Het regende en het regende en er was maar weinig zon. Het kleine beetje zon wist net de kleinste hartvormige mini tomaatjes rood te kleuren maar de andere tomaten weigeren een andere kleur dan groen aan te nemen.
Toch kan je met groene tomaten echt wel iets doen. "Fried Green Tomatoes at the Whistle Stop cafe" was een favoriete film van mij toen ik jong was. De film is een familie epos over sterke vrouwen. 'The Whistle Stop cafe' bestaat echt en ook 'fried green tomatoes' kan je er nog steeds eten. Ik zou de film nog een keer willen zien, maar eerst richt ik mij op mijn eigen 'green tomatoes'.
'Fried Green Tomatoes' recept
3 medium grote stevige groene tomaten/70 g bloem/125 ml melk/2 geklopte eieren/ 90 g paneermeel/125 ml olijfolie/peper/zout
Snijd de tomaten in plakken van 1 cm. Bestrooi met peper en zout. Laat ze 15 minuten rusten. Voeg de bloem, melk, geklopte eieren en paneermeel in vier verschillende diepe borden.
Verhit wat olijfolie in een koekenpan. Dip de tomaten plakjes eerst in de melk, dan de bloem, dan de eieren en dan paneermeel. Bak bruin aan beide kanten en voeg meer olijfolie toe voor meer tomaten plakjes. Bestrooi met peper en zout en eet warm.

Onderweg

2010-09-22T11:28:00.000-07:00

De geur van druk-inkt en patat met uitjes dringt door in mijn neusgaten, een jong meisje naast mij zit de Metro te lezen. Ik kan de geuren eerst niet plaatsen en staar voor mij uit naar het voorbij flitsende landschap. Vage flarden van gesprekken over herfststukjes op glazen tafels en wel of niet halen van het rijbewijs, pik ik op.
Het duurt erg lang deze reis, en wat begon met het ene dialect gaat over in andere spreektalen.
In totaal ben ik vier uur onderweg geweest voor een drie uur durend seminar over verantwoord cateren. Toch was het een goede keuze om met de trein te reizen, hierdoor kon ik wat lezen, schrijven en mijmeren. Maar op gegeven moment was ik er klaar mee. Automatisch keerde mijn gedachten naar eten, wat te eten vanavond? Wat te doen met de sajoer balletjes die ik over had. Zou ik ze gaan frituren? O, ja ik heb ook nog spinazie over, een salade denk ik. En ineens krijg ik zin in een stukje vis. Ja, dat gaat het worden. Het duurt nu nog maar 20 minuten, gelijk door lopen naar de visboer en dan in mijn oude auto het laatste stukje naar huis. Ik ben vandaag best wel verantwoord bezig geweest.

undergroundboerenmarkt

2010-05-18T04:35:00.000-07:00

Er zijn al vele verslagen verschenen op diverse blogs. Als participant van de eerste underground boerenmarkt, en blogger kon ik dus niet achter blijven. Helemaal niet nadat ik mij gisteren in discussies had geworpen op het foodlog die voornamelijk gingen over ondergronds of bovengronds, boeren en stedelingen, worstjes en pissenlits (verzinsel Klootwijk).

Mijn kinderen hadden verwacht dat het een sinestere markt zou zijn in een donkere parkeergarage, onder de grond dus. Mijn man dacht dat je je met een geheime code moest melden bij de deur, dat was trouwens ook geinig geweest. In ieder geval prikkelde het underground gebeuren al genoeg.

De locatie was prachtig op de tweede verdieping van een oud verzekerings gebouw, en geheel downtown zoals beloofd. Een grote lichte ruimte met spannende schilderijen. Wij kozen ervoor om met onze tafel vol WestFriese lekkernijen voor 'de madonna with the big boobies' te gaan staan. Omdat we er vroeg bij waren hadden wij ruime keuze in de plek.

Zo ging het ook met de eerste bezoekers van de markt, wie het eerst komt, wie het eerst ...

Na enkele uren waren een aantal van ons al uitverkocht. Heel goed natuurlijk, maar jammer voor de andere participanten die nog wat hadden willen kopen of ruilen bij collega's. En de laatkomers hadden helemaal dikke pech, dat resulteerde hier en daar in wat sneue foto's op het Internet.

De Bonte Tafel had er een bonte boeren tafel van gemaakt, er werd veel verkocht en gefotografeerd. Ik ben benieuwd naar het stukje in het Parool aankomend weekend in PS, met of zonder foto's?

Het was dan misschien niet een echte boerenmarkt, wel een erg leuke, originele, hippe, gevarieerde en lekkere markt ; voor en door foodies. Echte boeren markten zijn er al, maar een undergroundboerenmarkt in Amsterdam niet, so what's in one word (Foodlog!).

We wachten op de volgende onder of bovengrondse food bijeenkomst, ondertussen twitteren de foodies er weer op los.

p.s Via twitter werd ik er opgewezen dat pissenlits Frans is wat dandelion in het Engels is, en in het Nederlands is het molsla. Zie ook reactie!

De appeltjes van mijn buurman

2010-05-12T10:39:00.000-07:00

Mijn eerste foto ge-upload! Ik vind het een gedoe om het wiel weer uit te vinden. Alles lezen en uitzoeken, het kost zoveel tijd. Maar ik vind het wel belangrijk, en leuk als het lukt.

Nu nog al die foto's van mijn diverse camera's plukken en in de pc zetten. Het ging eerst allemaal redelijk makkelijk, maar dan gaat er een printer kapot en kan je een verklein -kaartje niet meer vinden, jasses. Ik heb een vreselijke hekel aan al die uitzoekerij.

Wel blij dat ik in ieder geval deze appeltjes op mijn blog heb kunnen zetten.

Appeltjes van mijn buurman. Ik heb vele jaren bij deze buurman, enkele weken in september, de appeltjes en peren geplukt. Het begon altijd eerst met de pruimen, die ik zelf ook heb, dan de peren waar zijn hele tuin van vol stond en als laatste de appeltjes. Mijn buurman had nog een ouderwetse fruittuin met stokoude bomen en rassen en als het mooi weer was stond je met je kop in de bladeren en de vlinders dansten om je hoofd. Ondertussen het trage geroddel van de gepensioneerde mannen en gekwek van de dames. Met een groepje van acht plukkers werkten we naar elkaar toe, weer of geen weer. Een ochtend plukken vond ik leuk, maar wel genoeg want het weer was meestal 'zuinig' zoals ze hier zeggen, zwaar waardeloos dus.

Mijn buurman heeft vorig jaar zijn boomgaard verkocht, zijn oude bomen gaan om. Ik ben blij dat ik 'de pluk' heb meegemaakt. Mijn buurman heeft nu nog maar enkele appeltjes voor de verkoop, waarschijnlijk het laatste jaar dat hij fruit verkoopt. Gelukkig heb ik nog een andere buurman, die ook appels en peren verkoopt. Het is allemaal wat moderner bij deze buurman, die ook jonger is. Goed dat het allemaal doorgaat.

En hier en daar worden er nog oude fruitrassen gekoesterd.

curry uit trinidad

2010-04-27T04:14:00.000-07:00

Dit weekend heb ik 'de curry bijbel' van Madhur Jaffrey van een kookvriendin geleend.
Gek op curry's ben ik, waarschijnlijk doordat ik een jaar in Engeland heb gewoond en regelmatig voor "a curry" ging. Iets dat de in Nederland wonende Engelsman/vrouw flink mist, behalve als ze in Amsterdam wonen. Ik dacht dat een curry vooral een Indiaas of Pakistaans gerecht was maar er zijn curry's uit Maleisie, Singapore, Indonesie (denk aan rendag!), Zuid Afrika, Japan, UK, VS en Trinidad dus..
Het recept van een rundvlees curry uit Trinidad, met eigen aanpassing:
Pureer in blender: 2 rode uien, 2 grote tenen knoflook, 2 bosuitjes (wit), 2 eetl peterselie, 3 eetl koriander, 1 rode peper (best heet hoor!), 1 theelepel gedroogde tijm, 1 theelepel citroengraspoeder of gemberpoeder, 1theel zout, versgemalen peper.
Snijd 500 g runderlappen in stukjes en meng met bovenstaande marinade. Zet 3 uur afgedekt in de koelkast.
Verhit rice-bran olie in diepe braadpan, pers er 3 teentjes knoflook boven uit en roerbak tot de knoflook begint te kleuren. Meng er 1 eetlepel kerrie doorheen en roerbak mee. Voeg het vlees met marinade toe en verhit al roerend. Voeg 1 theel zout, 700 ml runderbouillon, 1 theel gemalen geroosterd komijnzaad en 1 flinke theel garam masala toe. Roer alles goed door, breng aan de kook en laat op heel laag vuur met deksel 90 minuten sudderen.
Het rode pepertje leek mij niet veel, maar bleek toch behoorlijk pittig te zijn, misschien iets teveel voor kinderen.
Lekker met parboiled rijst, boontjes en komkommer, om te blussen....

Timballo pollo alla Desiree

2010-04-13T06:16:00.000-07:00

Do you know the movie: The Big Night, about two desperate Italian brothers who own a restaurant in the US? They cook a wonderfull diner in honour of their special quest, a famous singer... They also make this enormous timballo. What a great movie!!
Well, I did not make the same timballo but I will try to bake it in a large bowl. Hopefully it will come out right. If so, I will publice a photo later, if not I have to try again.
The recipe:
4 filets of chicken
1 spoon of dried thyme
salt & peper
1 leek, small rings
1 yellow, 1 green, 1 red pepper, small cubes
1 small zucchini, small cubes
1 onion shredded, 2 cloves of garlic
2 tablespoons of red wine vinigar
1 tablespoon cane sugar
2 tablespoons tomato puree
1 tablespoon Italian mixed herbs
400 g maccharoni
2 mozzarella
2 large tablespoons grated cheese
butter, breadcrumbs, olive oil
Take a large bowl that can handle high temperatures in the oven. Grease it with butter and layer it thinly with breadcrumbs. Grind the chicken in a kitchenmachine with thyme, salt, pepper.
Boil the maccharoni. Heat olive oil in a large baking pan and fry onion, garlic and minced chicken. Add the rest of the vegetables and let bake while stiring. Add tomato puree, Italian herbs, sugar and vinigar and stirr through. Let it it simmer for 10 minutes, while stirring . Taste, add salt and pepper if you like and let it cool. When cooled mix in the mozzarella in cubes and grated cheese. Put it all in the large oven bowl, finish with some breadcrumbs. 40 minutes at 180C. Now the most exciting part: the timballo has to come out of the bowl like a 'cake'.
You can also use Italian sausages , but being not in Italy, and not liking most of the sausages overhere I decided on chicken. You can also try more tomatoes, or mushrooms, or anything else you like (veggies), make it big feast!

bier of koffie

2010-04-02T23:51:00.001-07:00

Wordt vervolg had ik beloofd in het laatste blog, dus wil ik het nog even hebben over het koffie gebruik in Westfriesland. Iedereen is inmiddels wel bekend met het drankmisbruik in deze streek, dat inderdaad nogal schrijnend is. Maar brave burgers en kroegen zijn de strijd aangegaan om eventuele attracties eerder te laten beginnen en de kroegen laten vanaf 1.00 uur niemand meer binnen. Ik vraag mij af of dat het indrinken stopt, als ze willen coma zuipen doen ze dat toch wel. Er zijn verschillende mensen 'op' het dorp die hun veertienjarige een biertje of breezer geven. "Ach, het is kermis", wordt dan gezegd. Eerst de ouders heropvoeden dan de kinderen aanpakken. Als er op school wordt gezegd dat drinken slecht is en dat de ouders de kinderen toch drank geven, wat heeft het dan voor nut.
Was het maar bij koffie gebleven.
Als er geen alcohol wordt geschonken is het wel koffie, de hele dag door. Op het moment dat ik dan wel aan een borrel toe ben, krijgen we weer koffie, "mooi anzitten". Ieder feestje begint en eindigt hier met koffie, maakt niet uit hoe laat het is. Daar tussen in wordt flink gezopen, nooit een leeg glas is hier het motto. Met al die alcohol vanaf de eerste koffie, kan je die laatste kofiie beter laten zitten. Maar het is duidelijk, het feest is voorbij.
Meestal krijg je bij de eerste koffie ronde er ook nog een gigantisch stuk slagroomtaart bij. Ik maak het mee dat er voor een kookworkshop nog koffie en flink taart op tafel komt. Doet men dit in Brabant ook? Misschien zal ik aan enkele gebruiken op het platteland nooit wennen, zelfs niet na bijna tien jaar. Gelukkig maakt de natuur veel goed. Een leuk gebruik hier is het plukken, daar vertel ik later nog wel eens over. Nu eerst maar een kopje koffie.

over oppetjes

2010-04-02T10:35:00.000-07:00

Het is Lente maar de wind guurt om het huis, als je een 'oppetje' kan vinden mag je blij zijn. 'Oppetje' is Westfries voor een plekje in de zon en uit de wind. Toen ik hier net kwam wonen, vers uit Amsterdam, kon ik het Westfries, dat door de oudere dames werd gesproken in de supermarketen, niet verstaan. Je hoort het nu minder, of ik ben er aan gewend en begrijp het gewoon. Echt mooi is het niet, maar het heeft wel iets zangerigs dat mij aanspreekt.

Enkele jaren geleden heb ik een Westfriese tapas gegeven voor de jonge (nou ja, jong?!) agrarische vrouwen Vereniging, voorheen Plattelandsvrouwen. Niet in het Westfries, maar de hapjes waren aangepast aan de streek zoals een Opperdoesje met IJsselmeer paling die je nu haast niet meer kan krijgen. Toen ik hier kwam wonen was hier zelfs nog een kantklos school, die is verdwenen net zoals het postkantoortje en de bank. Kantklos cursussen worden nog wel gegeven en je kan ook bij de fanfare of de dansvereniging, dan moet je trouwens wel in klederdracht.

De vereniging is de manier om Westfries te leren en goed te integreren. Integreren is niet alleen een issue in de stad maar ook op het platteland word je meer gewaardeerd als je mengt onder de plaatselijke omgeving.

En ieder dorp heeft een eigen toneel vereniging. Daar leerde ik over het 'oppetje' en andere worden zoals 'prieken', dat is morsen. Een toneel voorstelling in de plaatselijk kroeg is het hoogtepunt van een dorps gebeuren, daarom heb ik mij ook eens aan een paar rolletjes gewaagd.

Heel veel lol was de beloning. De laatse paar jaar heb ik niet gespeeld, ik had het te druk met koken. Maar ik besef mij ineens dat de kinderen straks op de Middelbare School zitten en wie spreek ik dan nog in het dorp....al is het maar om mijn Westfries op te halen, ahum.

Wordt vervolgd.

Paas Choc

2010-04-01T02:20:00.000-07:00

Eerlijk gezegd ben ik niet zo'n Paashaas. Het lijkt alsof we net Kerst achter de rug hebben en dan moeten we met z'n allen gelijk weer aan de Paasstol die enkele maanden geleden nog Kerststol heette. En dan al die kilo's (foute) chocolade. Voor gewone chocolade hoef je mij niet meer wakker te maken. Ja, wat chocolade betreft ben ik een snob en kom er alleen nog uit voor de bijzondere chocolade maaksels van een echte chocolatier. Het liefst een kleine ambachtelijke chocolatier, een vakman of vrouw die hemelse chocolade schepsels creeert die er uit zien als pure kunststukjes. Ik hoef maar vijf geweldige bonbons. Ik ben helemaal voor delen, maar deze speciaal uitgekozen mini cadeautjes deel ik met niemand. Dit doe ik veel te weinig en dat komt omdat er eigenlijk niet veel hele speciale chocolatiers zijn. Waarschijnlijk maar goed ook, anders zou mijn 'waistline' in de gevarenzone komen. Ga je met Pasen naar Brussel:www.marychoc.com
Parijs:www.patrickroger.com Londen:www.williamcurley.co.uk
Maar ook in Nederland hebben we http://www.chocolateriepierre.nl/ in Hillegom.
Hillegom ligt in de bollenstreek, dus ga je straks tulpen kijken rijd dan even langs Pierre voor een cadeautje aan jezelf, of voor anderen die goede chocolade weten te waarderen.

komkommers en salie

2010-03-29T05:39:00.000-07:00

Eindelijk is de Lente dan gearriveerd, volgens de tuinders in mijn omgeving loopt de natuur wat achter, maar dat wordt zo weer ingehaald. Een paar dagen zon en de narcissen schieten de grond uit. Ik zie nu al de rijen in de velden waar straks de tulpen staan te kleuren. Ik kan niet wachten, zo'n Hollands tapijt tegen de achtergrond van een kerkje en een molen. De grond van bijna de hele moestuin is onkruid vrij gemaakt en omgespit, maar na enkele dagen zie ik al weer grassprieten te voorschijn komen. Onze jonge hond vindt het bere interessant wat ik daar toch aan het doen ben met de aarde en wil helpen schoffelen met z'n poten, dat ik natuurlijk geen goed idee vind. Als ze nou maar begrijpt dat de moestuin niet voor honden is, hopelijk communiceert de andere oudere hond dit, maar ik heb er een hard hoofd in. Dus ik zal na het zaai werk weer kris kras touw moeten spannen. Vorig jaar had ik werkelijk hele vreemdvormige komkommers, doordat er toch een hond over de jonge plantje was gelopen. Ik ben er ook achter gekomen dat ik meer een planter ben van wat er boven de grond groeit dan wat er in groeit. Die klei grond aan het IJsselmeer is zo taai, dat wortels haast niet goed schoon te krijgen zijn. Maar ach, een miniskuul zandkorreltje hoort ook wel weer bij groente uit eigen tuin. Als je maar niet op krakende sla zit te kauwen. De perenbomen zijn ook al gesnoeid, maar er blijft nog genoeg te doen. Ik moet nog zo'n zes pruimenbomen snoeien en mij over de kruidentuin ontfermen. Afgelopen week ontdekte ik dat de salie struik de strenge winter niet heeft overleefd.
Voor het gerecht Saltimbocca alla Romana liep ik de tuin in om wat salie te knippen maar zag een heel zielig verhard en verlept struikje. Ik kon er nog net wat tuingedroogde salie van plukken
Ik ga snel weer salie plantje kopen, gelukkig groeit salie erg snel en heb je er het hele jaar plezier van. Net zoals tijm en rozemarijn. Hoe meer kruiden in de tuin hoe beter, maar er zijn soorten die er niet (meer) in komen, als je ze er al uit hebt gekregen, zoals citroenmelisse, wat een woekeraar. Dus bezint, met zaaien/planten, eer gij begint.

raw & vegan

2010-02-18T06:27:00.000-08:00

Ik ben nog steeds druk aan het twitteren dus vergeet ik dit blog weer...
Daarnaast wordt het ook tijd om mijn site en dit blog op te vrolijken en hipper te maken. Ik ben nog maar een beginner wat betreft de nieuwe technologie. Ik ben zo iemand die niet houd van allerlei handleidingen, maar ik geloof dat ik twitter nu door heb, nu alle verbindingen en handigheden nog.
Anyway, ik ben de laatste tijd zoveel leuke sites tegen gekomen dat ik inzie dat mijn site al wat aan het verouderen is, en dat wil toch niemand?! Ik wil ook niet verouderen, ik wil natuurlijk wel heeeel oud worden maar wel met een leuke snoet en goed gezond lichaam. Dus wordt het tijd om er weer supergezond tegenaan te gaan. Dat gaat dan wel gebeuren na de voorjaarsvakantie die ik met man en kinderen in Denemarken zal doorbrengen. Trouwens wel een gezonde vakantie, veel wandelen en zwemmen en natuurlijk ook gezond en lekker eten...maar het kan best zijn dat ik een enkele knakworst niet af zal slaan. Ik ben aan het voorbereiden want na de voorjaarsvakantie wordt het grote schoonmaak voor de lichamen.
's Ochtends beginnen we dan raw met een groente en fruit smoothie.
Voor lunch een salade en als avondeten een vegetarisch gerecht.
Zo ik heb het gezegd en dan moet ik ook doen. Ik houd jullie straks wel op de hoogte, gelijk een stok achter de deur.
zie www.debontetafel.nl recepten voor een vegetarische pasta

bloggen en twitteren

2010-02-05T01:13:00.000-08:00

Het is alweer veel te lang geleden dat ik een blog heb achtergelaten, ik heb mij wel geheel op het twitteren gestort. Ook bleek ik in mijn site een foutje naar dit blog adres te hebben gekopieerd, niet zo handig. Maar we gaan nu alles combineren; mijn website met recepten, twitteren voor nieuws en 'kreten', en deze blog voor de wat langere verhalen.
Onze pup is inmiddels 5 maanden, van een baby naar een puber. De kinderen puberen ook, zou je af en toe ook wel in de bench willen stoppen, nee hoor...gewoon tot 10 tellen en aan die kinderhersentjes denken die geheel in de war zijn. Afijn, die hond is een geval apart waar we nog steeds onze handen aan vol hebben. We gaan toch maar weer de bench gebruiken. Na een half uur piepen is ze nu eindelijk naast mij in de bench in slaap gevallen.
Gisteren heb ik snel een heerlijke zuurkool schotel gemaakt. Cees en ik zijn dol op zuurkool, de kinderen iets minder. Alleen de versie met banaan vinden ze ok. Dit zuurkool recept is zonder banaan, maar met mascarpone, kerrie aardappeltjes en varkenskarbonade. Kijk op http://www.debontetafel.nl/ recepten voor het gehele recept.

dit keer ook over eten

2009-11-05T04:44:00.000-08:00

Gisteren zag ik later toch een taalfoutje in mijn 1e verhaal, maar ik weet nog niet hoe ik dat kan verbeteren. Het ging ook allemaal zo snel dat ik zelfs vergat om over eten te schrijven. Dit weekend wordt weer druk; borrelhapjes maken voor een wijnproeverij en een kookworkshop. Het ziet er naar uit dat ik mij in november en december niet zal gaan vervelen.
Nou verveel ik mij eigenlijk sowieso nooit, er is altijd wel wat te doen. Al is het maar bladeren in mijn honderden kookboeken, maar ook daar heb ik niet veel tijd meer voor.
Zo dadelijk toch maar weer de keuken in en vast wat voorbereiden. Ik kan alvast een auberginekaviaar maken, kunnen de smaken lekker blenden. En als dat is gedaan , dan wordt de pup weer wakker, onze hondenbaby die nu even alle aandacht opeist. En eigenlijk moet ik nog stofzuigen, de was doen, en waarschijnlijk nog meer... maar daar zal ik later wel achter komen als ik het echt vergeten ben. Desiree
Kijk voor het recept van auberginekaviaar op www.debontetafel.nl zie recepten.

eten, schuur en pups

2009-11-04T07:13:00.000-08:00

De eerste keer als echte blogger, ook al heb ik al drie jaar een blog bijgehouden op mijn eigen website www.debontetafel.nl . Dit nieuwe seizoen 2009/2010 hoop ik dan een echte blogger te worden. Het blijft natuurlijk wel een kwestie van bijhouden, en dat lukt niet altijd in dit drukke bestaan. Om het nog wat drukker te maken naast mijn eigen bedrijf met al z'n culinaire beslommeringen en het gezin, de tuin en het huis, hebben we er nog een hond bij genomen. Onze pup, Binti, is een Rhodesian Ridgeback van nu 10 weken. Het is gewoon weer een baby in huis. Gelukkig neemt onze oudere hond Luna, een bastaard waar volgens onze dierenarts ook een Ridgeback door heen zit, de opvoeding voor een gedeelte op zich. En dat doet zij beter dan wij. Nu ik dit schrijf hoor mijn man luid UH, UH, UH roepen: ik denk niet dat dat helpt maar laat hem maar, hij gaat zaterdag met Binti op puppy cursus. Daarnaast zitten we ook nog in een soort van verbouwing, eindelijk zijn we dan onze schuur aan het verbouwen tot een grote eetkamer waar ik ook workshops kan gaan houden. Ik moet nu weer mijn zoon naar sport brengen dus dat was het al weer voor mijn eerste echt blog. Ik kan alleen maar zeggen, wordt vervolgd. Desiree